25 Aralık 2013 Çarşamba

BEŞ ŞİŞLE ÇORAP

  Küçüklüğüme ait bazı görüntüler var. Bunlardan ilki anneannem ve babaannemin saçlarını o beyaz saçlarını, siyah kare sık dişli bir tarakla tarayıp, ikiye ayırıp, örüp o incecik örgünün ucunu lastikle bağlamaları. Anneannemin saçları hep beyazdı ama babaannem kına yakar ve kızıl olur saçları. Gerçi artık devamlı kına yakmıyo.
  Bir diğer görüntü ise büyük bi dikkat ile birbirine dolanmış ipleri sabırla ayırıp, burunlarının tam ucunda duran gözlükleri ile çok ilğinç bi okadarda karmaşık görünen,  beş şişle çorap örmeleridir. Bazen özenle ilmekleri sayıp, dikkatli bir şekilde bir ipi diğer renk ile değiştirip örnek için, desen oluşturmaya devam ederlerdi. Çocukluk ya işte esrarenğiz görünürdü gözüme, hem okadar fazla şiş hemde çok sayıda renkli ip. Nasıl hepsini tutuyolar diye hep merak etmiştim.
  Karmaşık ama huzur veren bu örğüyü ilk defa örmek için heveslendim. Ve sanırım en kolay örnek olan üçgen ile başladım. Ördükçe örülesi bi çalışma olan beş şişle çorap maceralarım devam edecek. Lakin yeni desenler ve yeni yeni renkler ile.